2009 yılında gerçekleştirilen MARNAUT Projesi kapsamında, Marmara Denizi'nde özellikle Silivri açıkları ve çevresinde, yani 2019'da 6.2 büyüklüğündeki depremin meydana geldiği Kuzey Anadolu Fayı üzerinde gaz hidrat örnekleri tespit edilmiştir. Projede, Marmara'nın orta sırt bölgesinde 660 metre su derinliğinden alınan numunelerde gaz hidrat oluşumları belgelenmiş ve bu oluşumların deniz tabanında aktif gaz çıkışlarıyla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Gaz hidrat, düşük sıcaklık ve yüksek basınç altında oluşan, su moleküllerinin gaz (genellikle metan) moleküllerini hapseden kristalize bir buz formudur. Depremler, bu hassas yapının stabilitesini bozarak gaz salımını tetikleyebilir; bu nedenle Marmara'daki aktif fay sistemleri gaz hidrat rezervlerinin dinamik yapısını doğrudan etkileyebilmektedir.
Gaz hidratlar, içerdiği yoğun metan nedeniyle geleceğin alternatif enerji kaynakları arasında değerlendirilmektedir ve dünya genelinde büyük ekonomik beklentiler doğurmaktadır. Marmara Denizi'nin altındaki gaz hidrat varlığı, hem jeolojik riskler hem de enerji potansiyeli açısından stratejik önem taşımaktadır. Ancak bu rezervlerin güvenli şekilde çıkarılması teknolojik zorluklar ve çevresel riskler nedeniyle henüz erken aşamadadır. MARNAUT Projesi bulguları, Marmara Denizi'nin sadece bir deprem riski bölgesi değil, aynı zamanda önemli bir doğal gaz hidrat kaynağı da olduğunu bilimsel olarak kanıtlamıştır.
Gaz hidratlar, içerdiği yoğun metan nedeniyle geleceğin alternatif enerji kaynakları arasında değerlendirilmektedir ve dünya genelinde büyük ekonomik beklentiler doğurmaktadır. Marmara Denizi'nin altındaki gaz hidrat varlığı, hem jeolojik riskler hem de enerji potansiyeli açısından stratejik önem taşımaktadır. Ancak bu rezervlerin güvenli şekilde çıkarılması teknolojik zorluklar ve çevresel riskler nedeniyle henüz erken aşamadadır. MARNAUT Projesi bulguları, Marmara Denizi'nin sadece bir deprem riski bölgesi değil, aynı zamanda önemli bir doğal gaz hidrat kaynağı da olduğunu bilimsel olarak kanıtlamıştır.
